تبليغاتX
lielove-sobhdam-صبحدم
 

چاپ ارسال به دوست

این مدار فرستنده گیرنده مادون قرمز دارای برد تقریبا 2 متر بوده و عملکرد آن به این صورت است که در مدار فرستنده،

ابتدا یک سیگنال پالسی 38 کیلوهرتز توسط آی سی تایمر 555 ساخته شده و با سیگنال دیتا ی گرفته شده از میکروکنترلر، nand می شود. برای گیت nand از آی سی 74132 استفاده شده که دارای گیت نند اشمیت تریگر می باشد. خروجی گیت نند، همان سیگنال مدوله شده خواهد بود و در واقع سیگنال دیتا توسط این گیت روی سیگنال 38 کیلوهرتز سوار شده است. یعنی با عمل nand این دو سیگنال ، خروجی به صورتی است که اگر در دیتا سطح 1 داشتیم در آن صورت یک سیگنال 38 کیلوهرتز به فرستنده اعمال می شود و اگر سطح صفر داشتیم به فرستنده هیچ سیگنالی اعمال نمی شود، در اینجا منظور از فرستنده، همان خروجی گیت نند است که پس از تقویت جریان توسط ترانزیستور این سیگنال به دیود مادون قرمز اعمال می شود.

در قسمت مدار گیرنده نیز ابتدا یک گیرنده سه پایه مادون قرمز، سیگنال را دریافت کرده و با استفاده از فیلتر 38 کیلو هرتز داخلی خود، سیگنال دیتا را از روی سیگنال 38 کیلوهرتز پیاده می کند. از آنجایی که خروجی این گیرنده ها بصورت وارون می باشد در خروجی، یک وارونگر با استفاده از ترانزیستور قرار داده شده است تا سیگنال اصلی ایجاد شود و سپس این سیگنال به میکروکنترلر اعمال می شود.

در این مدار با استفاده از پروتکل ارتباطی uart سریال آسنکرون (بدون کلاک)، هر بار یک بایت از اطلاعات از فرستنده به گیرنده ارسال می شود. بطوری که به عنوان مثال در این مدار، میکروی فرستنده هر یک ثانیه یک بار یک عدد 8 بیتی را بطور افزایشی از 0 تا 255 ارسال می کند و میکروی گیرنده به محض گرفتن عدد، آن را روی LCD نمایش می دهد و پس از نمایش دوباره منتظر دریافت اطلاعات می ماند. که البته بایتی که ارسال می شود می تواند از یک کیبورد و یا هر ورودی دیگر گرفته شده باشد که در این پروژه ما یک بایت را بطور افزایشی و تقریبا هر یک ثانیه یک بار، ارسال کرده ایم.

هم چنین از روش هایی برای افزایش برد ارسال داده در این مدار استفاده شده است که عبارتند از: افزایش تعداد دیودهای مادون قرمز به دو عدد، افزایش جریان عبوری از دیودها تا تقریبا حداکثر مقدار ممکن (در اینجا حدود 85 میلی آمپر برای حالت اشباع ترازیستور تقویت کننده، اندازه گیری شده است)، و کاهش baud ارسال داده در ارتباط uart (سرعت انتقال اطلاعات کاهش داده شده است تا دقت و برد ارسال داده افزایش یابد).

دقت کنید در صورتی که نام گیرنده شما با hs0038a2 تفاوت داشت در آن صورت برای مطلع شدن از ترتیب پایه های آن حتما به دیتا شیت خود همان گیرنده مراجعه کنید.

هم چنین اگر دوستان و متخصصان عزیز سوالی و یا پیشنهادی برای افزایش برد این مدار یا بهبود کارایی آن در طراحی دارند می توانند از طریق ایمیل و یا قسمت نظرات، پیشنهاد خود را مطرح کنند تا مدار طراحی شده را با همکاری شما کامل تر کنیم.

این پروژه را می توانید در فایل فشرده زیر دانلود کنید که شامل شماتیک مدارات فرستنده و گیرنده در برنامه 7 proteus و فایلهای basic فرستنده و گیرنده برای کامپایلر bascom و هم چنین دیتاشیت گیرنده سه پایه مادون قرمز می باشد. دقت کنید که فایل دانلود شده فشرده می باشد و باید با برنامه winrar از حالت فشرده خارج شود.

دانلود (لینک مستقیم) - با حجم 281 کیلوبایت

+ نوشته شده توسط در چهارشنبه دوم مرداد 1387 و ساعت 19:50 |
 

چاپ ارسال به دوست

با پیشرفت الکترونیک دیگه همه چیز داره دیجیتال می شه یکی از اونها ترازو های دیجیتالند که قیم ها شون هم داره روز به روز ارزون تر می شه هسته اصلی شون هم یه loadcell که توش از 4 تا استرین گیج تشکیل شده و به صورت پل وتستون هم بسه می شه کار کردن هم باهاش زیاد سخت نیست کافیه یه ولتاژ ثابت بهش بدید و خروجی رو بصورت دیفرانسیلی بخونید ...




همون طور که می بینید یه ولتاژ ثابت تقویت شده به ورودی پل میدیم و خوروجی رو (دو سر وسط ) هم به صورت تفاضلی می گیریم و تقویت می کنیم برای به دست آوردن دقت بیشتر توی خروجی بهتره از ad620 استقاده کنید که در واقع از 3 تا opoamp تشکیل شده و دیریفت و حذف مد مسترک بهتری رو بهتون میده قواعد شیلد کردن رو هم رعایت کنید چون سیگنال ها بسیار ضعیفند و به راحتی نویزی می شن ولتاژ ورودی پل هم همون طور که م یبینید باید تقویت شده و از یه آی سی رفرنس ولتاژ استفاده شده باشه

http://eleele.blogfa.com/

+ نوشته شده توسط در چهارشنبه دوم مرداد 1387 و ساعت 19:44 |
 

چاپ ارسال به دوست

پیشگفتار :زبان‌های توصیف سخت‌افزار یكی از مهمترین ابزار‌های مدرن طراحی سخت‌افزار‌ها می‌باشد كه كاربرد آنها در صنعت رو به افزایش ‌است به طوری كه امروزه عضو جدا نشدنی فرایند طراحی تا پیاده سازی سخت‌افزار‌های مدرن به شمار می‌روند.

با توجه به اینكه زبان‌های توصیف سخت‌افزار یكی از مهمترین ابزار‌های توسعه جنبش سخت‌افزار آزاد به شمار می‌روند، در این مقاله به طور مفصل آنها را معرفی و مقایسه كرده‌ایم، در پایان نیز تعدادی خودآموز و مرجع قابل دانلود جهت فراگیری این زبان‌ها در اختیار بازدیدكنندگان قرار گرفته است.

  

فهرست بخش های مقاله :

   تكامل طراحی دیجیتال به كمك كامپیوتر

   زبان توصیف سخت‌افزار چیست ؟

   زبان توصیف سخت‌افزار VHDL

   زبان توصیف سخت‌افزار Verilog

   Verilog‌در برابر VHDL

   انتخاب یك زبان توصیف‌ سخت‌افزار

سایت جامع اطلاع رسانی سخت افزار ایران - WWW.SAKHTAFZAR.COM

 تكامل طراحی دیجیتال به كمك كامپیوتر :

طراحی مدارات دیجیتال از 25 سال گذشته تا كنون بسیار متحول گشته است، مدارهای دیجیتال ابتدایی كه به سختی‌ میتوان نام سخت‌افزار را بر روی آنها گذاشت، با لامپ‌های خلا و تعداد اندكی ترانزیستور ساخته می‌شدند.

 

با ظهور تكنولوژی مدار مجتمع، امكان پیاده‌سازی مدارات دیجیتال بر روی یك تراشه فراهم گردید. اولین نسل مدارات‌مجتع یا IC ها، SSI سر نام Small Scale Integration نام دارد كه در این نسل تراشه‌ها با تعداد بسیار اندكی ترانزیستور و گیت‌های منطقی ساخته می‌شدند، پس از آن حجم مجتمع سازی در نسل‌های MSI سر نام Medium Scale Integration و LSI سر نام Large Scale Integration به سرعت گسترش یافت و به طوری كه امكان مجتمع سازی هزاران گیت منطقی، در داخل یك تراشه برای طراحان سخت‌افزار فراهم آمده بود.

 در این مرحله روند طراحی بسیار پیچیده و دشوار گردیده بود و طراحان نیاز داشتند تا بخشی از مراحل طراحی را به كامپیوتر بسپارند. به كمك ابزارهای طراحی دیجتال كامپیوتری یا CAD Toolها طراحان توانستند كامپیوتر را در فرایند طراحی اجزای خود سهیم سازند.

 

نمایی از یك طراحی بسیار پیچیده

با پیشرفت نسل VLSI سر نام Very Large Scale Integration امكان طراحی مدارات مجتمع با میلیون‌ها ترانزیستور فراهم گشته است(مانند تصویر بالا). به دلیل پیچیدگی بسیار زیاد این مدارات ،طراحی و ارزیابی عملكرد آنها به روش‌های سنتی دیگر میسر نیست، به همین خاطر ایده‌ای جهت توصیف طرح به یك زبان قابل فهم برای كامپیوتر مطرح گردید تا زمینه حضور كامپیوتر در پروسه طراحی یك مدار VLSI گسترده‌تر گشته و مسائل طراحی و ارزیابی در پروسه طراحی یك سخت‌افزار جدید، با الگوریتم‌های از پیش تعریف شده، پردازش شوند.


زبان توصیف سخت‌افزار چیست ؟ :

HDL سر نام Hardware Description Language ، به خانواده‌ای از زبان‌های برنامه‌نویسی گفته می‌شود كه جهت مدل‌سازی عملكرد بخشی از یك سخت‌افزار به كار گرفته می‌شوند. توصیف سخت‌افزار به كمك HDLها به دو شكل كلی امكان پذیر است:

 

روش اول: مدل‌سازی ساختاری سخت‌افزار، كه با تشرح ارتباطات خارجی، اجزای تشكیل دهنده داخلی و اتصالات میان‌ها، جهت توصیف ساختار و اجزای تشكیل دهنده یك سخت‌افزار به كار برده می‌شود.

 

روش دوم: مدل‌سازی رفتاری سخت‌افزار، جهت توصیف انتزاعی رفتار یك سخت‌افزار بدون در نظر گرفتن جزئیات ساختار آن می‌باشد كه بدون لحاظ كردن اجزای تشكیل دهنده، به توصیف خروجی‌های مدل بر اساس تابعی از ورودی‌های آن می‌پردازد. مدل‌سازی رفتاری یك سخت‌افزار در سطوح مختلفی از انتزاع صورت می‌پذیرد كه سطوح بالاتر رفتار سخت‌افزار را به صورت چكیده‌تر با جزئیات كمتری نسبت به سطوح پایین تر انتزاع، توصیف می‌كنند.

 

طراحی یك سخت‌افزار بر اساس طرح شماتیك مداری كه در گذشته از آن به وفور استفاده می‌شد، با اینكه شامل اطلاعات بسیار كاملی در مورد سخت‌افزار و اجزای تشكیل دهنده آن بود، اما در توصیف طرح‌های بزرگ به خاطر حجم بسیار زیاد اجزای تشكیل دهنده طرح بسیار پیچیده گشته و حجم مستندات آن خارج از كنترل می‌گشت. همچنین در روش سنتی طراحی از ایده‌های مطرح شده در طرح هیچ گونه حفاظتی به عمل‌ نمی‌آمد و امكان سواستفاده از آنها توسط اشخاصی كه طرح به آنها فروخته می‌شود، وجود داشت. 

 

 

نمایی از یك سخت‌افزار مدرن، طراحی شده به كمك زبان‌های توصیف سخت‌افزار

 در طراحی یك سخت‌افزار با توصیف متنی‌ آن به كمك یك زبان برنامه‌نویسی، هم حجم مستندات طرح كاهش یافته و هم امكان حفاظت ایده‌های طرح به وجود آمده است. علاوه بر این توصیف متنی یك سخت‌افزار به كمك HDLها برای كامپیوتر قابل فهم‌تر از طرح شماتیكی آن سخت‌افزار با اطلاعات تصویری می‌باشد.

 

 مهمترین وجه تمایز یك زبان توصیف‌ سخت‌افزار با یك زبان برنامه‌نویسی متداول مانند C ، در نحوه اجرای خط‌كد‌ها می‌باشد، در زبان‌های برنامه نویسی متداول مانند C خط كد‌های نوشته شده به ترتیب از بالا به پایین اجرا شده تا در نهایت به اتمام برسند، در حالی كه در زبان‌های توصیف سخت‌افزار اجرای دستورات ماهیت ترتیبی و سریال نداشته و تمام خط‌كدها به صورت موازی و همزمان اجرا می‌شوند، در واقع برای توصیف سخت‌افزاری كه ممكن است از چندین بخش‌ ساخته شده باشد كه خروجی آنها به صورت همزمان تغییر می‌كند، زبان‌های برنامه‌نویسی متداول با ماهیت اجرای ترتیبی خود كاربردی ندارند.

 

شبیه سازی سخت‌افزار به كمك HDLها

 

به كمك زبان‌های توصیف سخت‌افزار علاوه بر طراحی می‌توانیم یك سخت‌افزار را شبیه سازی كرده تا قابلیت‌ها و عملكرد‌ آن را قبل از پیاده‌سازی آزمایش كنیم. در دنیای واقعی تست كردن یك سخت‌افزار، خود نیازمند یك سخت‌افزار دیگر است كه مجموعه‌ای از ورودی‌های مجاز را برای سخت‌افزار زیر تست تولید كرده و خروجی حاصله را با مقدار مورد انتظار مقایسه كند. در فضای مجازی كه كامپیوتر در اختیار ما قرار داده است نیز می‌توانیم قبل از پیاده سازی و ساختن سخت‌افزار، عملكرد آنرا با طراحی یك سخت‌افزار جانبی جهت تست، سخت‌افزار اصلی را ارزیابی كنیم، به این ترتیب كه به كمك زبان توصیف سخت‌افزار، برنامه‌ای نوشته می‌شود تا زنجیره‌ای از ورودی‌ها را به سخت‌افزار مورد آزمایش داده و خروجی آن را با مقادیر مورد انتظار طراح مقایسه نماید، به این برنامه كه جهت آزمایش عملكرد سخت‌افزار نوشته می‌شود، Testbench گفته می‌شود.

 

زبان‌های توصیف‌سخت‌افزار  Verilog و VHDL در میان سایر HDL‌ها محبوبیت بیشتری پیدا كرده‌اند كه در ادامه مقاله به بررسی و مقایسه‌آنها خواهیم پرداخت. 


زبان توصیف سخت‌افزار VHDL :

زبان VHDL سر نام Very High Speed Integrated Circuit Hardware Description Language از جمله HDLهای پرطرفداری است كه امروزه در طراحی تراشه‌های با كاربرد خاص و تراشه FPGA به كار گرفته می‌شود.

 

این زبان در ابتدا به سفارش وزارت دفاع آمریكا جهت مستند‌سازی اطلاعات مدارات دیجیتال و تراشه‌های به كار گرفته شده در ادوات نظامی، طراحی شد. اطلاعات بسیار زیاد و پیچیده مدارات دیجیتال به كار گرفته شده در ادوات نظامی‌، مانع از توسعه سریع آنها می‌شد و اطلاعات طراحی را فقط برای طراح قابل خواندن و پیگیری می‌ساخت به طوری كه توسعه همان طرح توسط شخص‌دیگر دشوار بود، به همین خاطر در سال 1980 زبانی طراحی شد كه توصیف یك مدار در سطوح مختلف انتزاع در آن میسر باشد. پس از آن ابزارهایی جهت شبیه‌سازی مدارات طراحی شده با این زبان ایجاد شد، سپس ابزار‌های كامپیوتری جهت سنتز كردن كد‌های VHDL عرضه شدند كه به كمك این ابزار، توصیف سخت‌افزاری یك مدار را می‌توان به راحتی به معادل فیزیكی آن جهت پیاده سازی و ساخت مرتبط كرد.

 

در طراحی زبان توصیف سخت‌افزاری VHDL از مفاهیم زبان برنامه‌نویسی Ada بهره برده شده به همین خاطر این زبان در syntax بسیار مشابه Ada می‌باشد. این زبان به گونه‌ای طراحی شده كه مسائل همزمانی و موازی‌سازی سخت‌افزار را به خوبی پوشش دهد.

 

در سال 1983 دوشركت بزرگ IBM و Texas Instrument‌ به همراه شركت Intermetrics قراردادی را جهت توسعه این زبان برای كاربرد‌های طراحی مدارات دیجیتال امضا كردند و چهار سال بعد این زبان به توسط IEEE استاندارد سازی شد پس از آن وزارت دفاع آمریكا شركت‌های تابع خود را مقید ساخت تا تمامی مدارات دیجیتال خود را به این زبان توصیف كنند.

 

جگنده F-22 یكی از اولین پروژه‌هایی بود كه تمامی مدارات و مستندات الكترونیكی آن به زبان VHDL نگاشته شده بود، موفقیت این پروژه موجب شد تا زبان VHDL بیش از پیش توسعه یافته و مورد استفاده قرار گیرد.

 

در سال 1993 استاندارد IEEE-1076 ویرایش شد و در آن تمهیداتی جهت پوشش دادن به سیگنال‌هایی كه در آن واحد چند مقدار به آنها داده می‌شود، اندیشیده شد. در سال 1996 ابزار‌های شبیه سازی و سنتز مدارات دیجیتال توصیف شده توسط VHDL به صورت تجاری عرضه شدند تا مراحل طراحی تا پیاده‌سازی كامپیوتری یك سخت‌افزار به كمك VHDL تكمیل شود.

 

در سال 2006 كمیته فنی VHDL مستقر در كنسرسیوم Accellera كه توسط IEEE جهت به روز‌رسانی استاندارد VHDL ایجاد شده‌ است، نسخه سوم از پیش نویس استاندارد VHDL-2006 را ارائه كرد.

 

یك نمونه از برنامه VHDL كه به توصیف یك گیت AND ساده بدون ملاحظات زمانی پرداخته است در زیر آورده شده است :

-- import std_logic from the IEEE library
library IEEE;
use IEEE.std_logic_1164.all;

-- this is the entity
entity name_of_entity is
port (
IN1 : in std_logic;
IN2 : in std_logic;
OUT1: out std_logic);
end entity name_of_entity;

-- here comes the architecture
architecture name_of_architecture of name_of_entity is

-- Internal signals and components would be defined here

begin

OUT1 <= IN1 and IN2;

end architecture name_of_architecture; 


زبان توصیف سخت‌افزار Verilog :

زبان توصیف سخت‌افزاری Verilog‌ سرنام Verifying Logic جهت مدل‌سازی سیستم‌های الكترونیكی ابداع شده است كه كلیه مراحل طراحی، ارزیابی و پیاده سازی یك مدار آنالوگ یا دیجیتال یا یك مدار تركیبی را در چند سطح انتزاع پوشش می‌دهد.

Syntax این زبان بسیار مشابه به زبان C می‌باشد و در توسعه آن از ویژگی‌های زبان C الگو گرفته شده است. این زبان در سال 1981 توسط Phil Moorby در شركت Gateway Design Automation ابداع شد و در سال 1985 نرم‌افزار شبیه‌ساز این زبان به نام Verilog-XL عرضه شد در سال 1989 این شركت به همراه حقوق معنوی این زبان توسط شركت ‍Cadance خریداری و سپس مستندات آنرا برای استفاده عمومی، به صورت رایگان در اختیار مردم قرار گرفت.

در سال 1993 این زبان توسط IEEE بازنگری و استانداردسازی شد در همین سال بر اساس آمار EE Times حدود 85 درصد از طراحی‌های مدارات مجتمعی كه به كارخانه‌های تولید‌كننده ادوات نیمه‌هادی سفارش داده شدند، به زبان Verilog توصیف شده بودند.

یك نمونه از برنامه Verilog كه به توصیف یك فلیپ‌فلاپ پرداخته است در زیر آورده شده است :

 

module toplevel(clock,reset);
input clock;
input reset;

reg flop1;
reg flop2;

always @ (posedge reset or posedge clock)
if (reset)
begin
flop1 <= 0;
flop2 <= 1;
end
else
begin
flop1 <= flop2;
flop2 <= flop1;
end
endmodule

از جمله امكانات زبان Verilog محیط PLI آن سر نام Program Language Interface می‌باشد كه به كمك آن می‌توان كنترل برنامه را از زبان Verilog بر عهده تابعی كه به زبان C نوشته شده است قرار داد، این قابلیت موجب شده تا زبان Verilog انعطاف پذیر گشته و توسعه برنامه در آن توسط زبان C نیز امكان پذیر باشد.


Verilog‌در برابر VHDL :

توصیف ساختاری یك سخت‌افزار با زبان Verilog هیچ گونه برتری یا كاستی نسبت به توصیف آن با زبان VHDL ندارد و تفاوت میان این دو زبان بیشتر در توصیف‌های رفتاری یك سخت‌افزار خود را نشان می‌دهند. شكل زیر نشان‌دهنده میزان مقیاس پذیری این دو زبان در سطوح مختلف انتزاع در توصیف رفتاری می‌باشد:

همانطور كه مشاهده می‌كنید، زبان Verilog توانایی مدل‌سازی سخت‌افزار تا پایین‌ترین سطح انتزاع یعنی سطح ترانزیستور و سوییچ را دارا می‌باشد در حالی كه زبان VHDL توانایی مدل‌سازی سخت‌افزار در بالاترین سطوح انتزاع (تا سطح سیستم) را دارد. علارقم اینكه به كمك قابلیت PLI زبان Verilog تا حدودی می‌توان به توصیف سیستمی یك سخت‌افزار پرداخت، اما اصولا بهره‌گیری از HDL ها جهت توصیف یك سیستم ناكارآمد است و برای این منظور زبان‌های كارآمد دیگری مانند SystemC و System Verilog طراحی شده كه به كمك آنها می‌توان سخت‌افزار را از بالاترین سطح انتزاع توصیف نمود. لذا قابلیت‌های توصیف سیستمی VHDL را به سختی می‌توان در زمره برتری‌های آن نسبت به Verilog‌ قلمداد كرد.

 

انواع داده در زبان Verilog  نسبت به VHDL ساده تر و استفاده از آنها آسان‌تر می‌باشد، ضمن اینكه این انواع داده در Verilog به مدلسازی ساختاری نزدیك‌تر هستند، در این زبان برخلاف VHDL انواع داده مشخصی تعریف شده است و كاربر نمی‌تواند انواع داده جدید به آن اضافه كند. به دلیل سادگی استفاده از انواع داده‌ها زبان Verilog نسبت به VHDL ارجحیت دارد.

برای فردی كه پیش‌زمینه‌ای در مورد زبان‌های برنامه نویسی ندارد، یادگیری زبان Verilog‌ساده‌تر از VHDL است، چرا كه نوشتن كد‌های VHDL كمی پیچیده تر از Verilog‌می‌باشد و برای تسلط بر خط كد این VHDL، زمان بیشتری نیاز است، علاوه بر اینكه در زبان‌ VHDL روش‌های متعددی برای مدل كردن یك مدار وجود دارد كه در ساختار‌های بزرگ می‌تواند موجب سردرگمی افراد تازه‌ كار شود.


انتخاب یك زبان توصیف‌ سخت‌افزار :

برای انتخاب یك زبان جهت توصیف مدار دیجیتال، عوامل متعددی را باید علاوه بر برتری‌های ذاتی یك زبان خاص مدنظر قرار داد. برخی از این عوامل عبارتند از:


سلیقه شخصی : اصولا چون اكثر مهندسین و طراحان مدارات دیجیتال به زبان C مسلط هستند، زبان Verilog را كه خط كد مشابه C دارند ترجیح می‌دهند، ضمن اینكه خوانایی كد‌های این زبان بهتر از VHDL است.

موجودیت ابزار‌های شبیه‌سازی و سنتز : در حال حاضر ابزار‌های شبیه‌ساز رایگان متعددی برای زبان Verilog وجود دارند كه از میان‌آنها میتوان به كامپایلر Icarus Verilog اشاره كرد، در حالی كه ابزارهای شبیه‌ساز متن‌باز اندكی برای VHDL موجود هستند و اقلب ابزار‌های شبیه‌سازی این زبان، به صورت تجاری به فروش می‌رسند.

عوامل تجاری و بازاریابی : بر اساس آمار‌های منتشر شده در سال 1998بازار ابزار‌های شبیه‌سازی زبان Verilog حدود 150 میلیون دلار اعتبار داشت به طوری كه اعتبار این بازار نسبت به سال 1994 دو برابر شده بود، در سال 2003 نیز شركت Synopses یكی از بزرگترین شركت‌های این بازار چند صد میلیون دلاری، اعلام كرد كه تیم توسعه و تحقیقات این شركت تنها بر روی Verilog متمركز شده اند و در ابزار‌های شبیه‌سازی این شركت از VHDL‌پشتیبانی نخواهد شد.

زبان توصیف سخت‌افزاری Verilog مورد استقبال صنایع بزرگ قرار گرفته است به طوری كه امروزه این زبان به عنوان یك زبان پركاربرد در صنعت طراحی و تولید مدارات دیجیتال شناخته شده است. در مقابل زبان VHDL از سوی جامعه آكادمیك مورد استقبال قرار گرفته و بیشتر در پروژه‌های دانشگاهی از آن بهره گرفته می‌شود.

تمركز وب‌سایت تخصصی سخت‌افزار ایران نیز با توجه به برتری‌های ذكر شده بر روی زبان توصیف سخت‌افزاری Verilog می‌باشد. به همین منظور جهت فراگیری این زبان خودآموز زیر را به خوانندگان گرامی اهدا می‌كنیم.

خودآموز زبان Verilog نگاشته جناب آقای دكتر صفری استادیار دانشگاه تهران در گروه مهندسی كامپیوتر-سخت‌افزار:

دانلود نسخه PDF خودآموز

این خودآموز به زبان فارسی نگاشته شده و برای آشنایی مقدماتی با نحو زبان Verilog و توانایی‌های آن مفید است، مخاطب این خودآموز آن دسته از علاقه‌مندانی می‌باشند كه با زبان Verilog‌ آشنایی ندارند.

در حال حاضر كتاب‌های آموزشی متعددی برای Verilog در سطح دنیا نگاشته شده است كه ما در تالار گفتگوی وب‌سایت سخت‌افزار ایران، لینك دانلود رایگان برخی از آنها را قرار داده‌ایم، در این میان كتاب Verilog HDL a guide to digital design and synthesis نوشته آقای Samir Planitkar جزو برترین‌ها به شمار می‌رود كه در اكثر دانشگاه‌ها و مراكز آكادمیك، مرجع تدریس می‌باشد.

جهت فراگیری زبان توصیف سخت‌افزاری VHDL نیز مراجع و كتب‌های متعددی وجود دارد كه بر اساس مشور‌ت‌های صورت گرفته Tutorial منتشر شده توسط سایت cic.org.tw به خوانندگان محترم پیشنهاد داده می‌شود،نسخهPDF این خودآموز را می‌توانید از این آدرس دانلود كنید. منابع :

Wayne Wolf, "Modern VLSI Design" 3rd Edition, Prentice-Hall

Samir Palnitkar, "Verilog® HDL: A Guide to Digital Design and Synthesis", Second Edition, Prentice-Hall

Douglas J.Smith, "HDL Chip Design", Doone publications

HDL Pages in wiki

 منبع مطلب : http://www.sakhtafzar.com/article/print.php?id=38

+ نوشته شده توسط در یکشنبه دوم تیر 1387 و ساعت 19:44 |
 

چاپ ارسال به دوست

بسياري از ما تاكنون نام VOIP1 را شنيده‌ايم اما اين فناوري چيست؟ VOIP يا پروتكل صوت روي اينترنت، روشي جهت تبديل سيگنال‌هاي صوتي آنالوگي كه شما در يك مكالمه تلفني عادي مي‌شنويد

  به داده‌هاي ديجيتالي است كه قادر هستند تا به وسيله شبكه اينترنت به هر كجا منتقل شوند. VOIP مي‌تواند يك اتصال استاندارد اينترنتي را به روشي براي برقراري يك تماس كم هزينه تلفني تبديل كند. اين فناوري امروزه تحول بزرگي را در دنياي سامانه‌‌هاي تلفني پديد آورده است.

سامانه استاندارد تلفن: سوئيچ مداري

سوئيچ‌مداري ابتدايي‌ترين سيستم‌هاي به كار رفته در شبكه‌هاي تلفن طي 100 سال اخير است، تماس‌هايي كه داخل چنين شبكه‌اي برقرار مي‌شود يك خط تلفن را به واسطه ارتباط دو نقطه مختلف اشغال مي‌كند. بدين طريق تماس‌هاي برقرار شده را يك مدار مي‌نامند. اين روش اساس شبكه‌هاي تلفني سوئيچ عمومي يا (PSTN) است. حال روند برقراري يك

- مشترك گوشي را برداشته و منتظر شنيدن بوق آزاد (شماره‌گيري) مي‌ماند. (دريافت اين بوق نشانگر اين است كه مشترك مي‌تواند با شماره‌گيري يك ارتباط را برقرار كند.)

2- مشترك اعداد شماره تلفن موردنظر را شماره‌گيري مي‌كند.

3- تماس براساس ارقام شماره‌گيري شده و از ميان سوئيچ‌هاي مركز تلفن به مقصد موردنظر هدايت مي‌شود.

4- تماس در مسير خود، خطوط تلفن مبدا و مقصد و بخشي از سوئيچ‌هاي محلي بين راه مشغول مي‌نمايد.

5- تلفن مقصد (شماره‌گيري شده) زنگ خورده و توسط طرف مقابل پاسخ داده مي‌شود.

6- پس از پايان گفت‌وگو و مكالمه طرفين گوشي گذاشته شده و تماس قطع مي‌شود.

7- پس از قطع ارتباط (گذاشتن گوشي) مدار بسته شده و خطوط مبدا و مقصد آزاد مي‌شوند.

براي مثال اگر طرفين 10 دقيقه با تلفن گفت‌وگو كنند در طول اين مدت مدار ميان تلفن به طور پيوسته و مداوم باز مي‌ماند همچنين اگر كاربري از شهري به شهر ديگري تماس برقرار كند در تمام طول اين مسير (فاصله دو شهر) سوئيچ‌ها و خطوط تلفن ميان مبدا و مقصد تا پايان مكالمه به طور اختصاصي در اختيار آن دو قرار گرفته و مشغول خواهند بود، بر اين اساس مشتركين بايد هزينه قابل توجهي را بپردازند چرا كه شخص تماس گيرنده كيلومترها سيم مسي خطوط تلفن بين شهري را براي 10 دقيقه تحت انحصار خود گرفته و مشغول كرده است.

اگر مبناي خطوط تلفن را فيبرهاي نوري درنظر بگيريم، در چنين حالتي مكالمات ديجيتالي شده طرفين در هر سوي خط (ارسال و دريافت) با نرخ سرعتي برابر 64 kb بر ثانيه منتقل مي‌شود، كه در مجموع براي هر دو طرف معادل 128 (kbps) است.

در اين نوع ارتباط هنگامي كه يكي از طرفين صحبت مي‌كند طرف ديگر به آن گوش مي‌دهد. به اين معني كه در هر زمان تنها نيمي از ارتباط فعال است و عملا نيم ديگر ظرفيت ارتباطي به هدر مي‌رود، به علاوه در هر مكالمه تلفني بخش قابل توجهي از طول زمان مكالمه را سكوت (هيچ يك از طرفين صحبتي نمي‌كنند) تشكيل مي‌دهد.

اما در سامانه VOIP قادريم تا بسته‌هاي2 ديجيتالي را كه تنها حاوي مكالمات طرفين است روي خطوط تلفن ارسال كنيم و از ارسال پيوسته داده‌ها (شامل كل زمان مكالمات و سكوت ميان آنها) جلوگيري كنيم. اين امر اساس كار شبكه‌هاي سوئيچ تلفني بسته را تشكيل مي‌دهد.

بنابراين شبكه‌هاي تبادل داده نمي‌توانند از سيستم سوئيچ مداري استفاده كنند، بلكه برخلاف آنها كه ارتباط را به طور پيوسته برقرار مي‌سازند، طول هر ارتباط به شكل منقطع و براساس حجم داده‌‌هاي تشكيل‌دهنده هر بسته تعيين و برقرار مي‌شود، اين روند به شكل زير انجام مي‌شود:

1- رايانه مبدا (فرستنده) داده‌ها را به شكل بسته‌هاي كوچك درآورده و يك نشاني كه بيانگر مشخصات مقصد مورد نظر است به آن الصاق مي‌كند.

2- هر بسته شامل اطلاعاتي است كه مي‌تواند از فايل‌هاي موسيقي، تصوير، متن و يا نامه الكترونيكي تشكيل شده باشد.

3- رايانه فرستنده هر بسته را براي نزديك‌ترين روتر موجود در شبكه ارسال مي‌كند، روتر فوق نيز پس از دريافت بسته آن را به نزديك‌‌ترين روتر به رايانه مقصد، منتقل كرده و از آنجا براي رايانه مقصد ارسال مي‌شود.

فناوري VOIP از روش پيش‌گفته براي ارائه خدمات تلفني بهره مي‌برد. VOIP مزاياي زيادي نسبت به سامانه‌سوئيچ‌مداري دارد. براي مثال انتقال چندين مكالمه همزمان روي يك خط تلفن و كاهش هزينه براساس كاهش طول زمان مكالمه از مزاياي فوق هستند چنان‌چه اگر يك مكالمه را از طريق خط تلفن عادي در شبكه سوئيچ‌مداري به مدت 10 دقيقه برقرار كنيم، بايد هزينه 10دقيقه مكالمه را پرداخت كنيم اما در مقابل يك تماس تلفني مشابه درسامانهVOIP تنها 5/3 دقيقه از 10 دقيقه فوق را دربر خواهد گرفت و كاربر تنها هزينه 5/3 دقيقه را مي‌پردازد از طرفي زماني برابر 5/6 دقيقه از 10 دقيقه، خط تلفن آزاد است بنابراين، خط اين ظرفيت را خواهد داشت كه دو يا چند مكالمه همزمان روي آن انجام گيرد.

جهت دسترسي و استفاده از خدمات VOIP روش‌هاي مختلفي وجود دارد كه به آنها اشاره مي‌كنيم:

1- ATA3: ساده‌ترين و معمول‌ترين راه استفاده از خدمات VOIP استفاده از يك دستگاه ATA است. در اين روش رابطه يك تلفن معمولي با رايانه و شبكه اينترنت به وسيله يك تطبيق دهنده برقرار مي‌شود. در حقيقت يك دستگاه ATA نوعي مبدل آنالوگ به ديجيتال است كه سيگنال‌هاي صوتي آنالوگ را از گوشي تلفن دريافت كرده و پس از تبديل آنها به اطلاعات ديجيتالي روي اينترنت به سمت مقصد ارسال مي‌كند. اغلب شركت‌هاي خدمات دهنده VOIP براي استفاده از اين روش، دستگاه مبدل را به رايگان در اختيار مشتركين قرار مي‌دهند و تنها هزينه خدمات را دريافت مي‌كنند.

2- تلفن‌هاي IP4: اين تلفن‌هاي مخصوص، درست مانند گوشي‌هاي معمولي داراي صفحه ارقام شماره‌گيري و اجزاي مشابهي هستند اما آنها به وسيله سخت‌افزار و نرم‌افزارهاي خود مستقيما با يك روتر در ارتباط‌اند و به كاربران امكان تماس مستقيم روي اينترنت را بدون نياز به رايانه مي‌دهند.

3- تماس رايانه به رايانه5 : شايد اين روش ساده‌ترين راه برقراري يك تماس VOIP باشد كه كاربران كمترين هزينه را براي تماس‌هاي راه دور مي‌پردازند. در اين روش مشتركين برحسب نوع دسترسي به شبكه تنها هزينه خدمات دسترسي را خواهند پرداخت و تماس‌ها چه راه دور و چه نزديك هيچ هزينه اضافي ديگري را به وي تحميل نمي‌كنند.

شركت‌هاي فراهم آورنده خدمات تلفن VOIP تمامي تماس‌هاي ارسالي و دريافتي را در نقاطي جمع‌آوري كرده و سپس از يك دروازه «IP» به سوي مقاصد مختلف ارسال مي‌كنند. گروه تحقيقاتي فورستر تعداد كاربران خانگي خدمات VOIP در آمريكا تا آخر سال 2006 را نزديك به پنج ميليون نفر تخمين زده است و مهمترين انگيزه گرايش كاربران به اين خدمات را هزينه پايين و انعطاف‌پذيري و تنوع خدمات ارائه شده مي‌داند.

به واسطه خدمات VOIP كاربران قادرند تا يك تماس را از هر محلي كه به شبكه دسترسي دارند برقرار كنند. تجار و كساني كه زندگي و كسب و كارشان با سفرهاي گوناگون همراه است بدين طريق مي‌توانند در هر نقطه‌اي از جهان كه به شبكه دسترسي دارند، تماس‌هاي خود را برقرار كنند. به علاوه شركت‌هاي فراهم آورنده خدمات تلفني VOIP، به همراه خدمات معمول خود امكاناتي را نيز به عنوان ارزش افزوده ارائه مي‌كنند كه برخي از آنها عبارتند از نمايشگر شمارة تماس گيرنده، شماره‌گيري مجدد خودكار، انتظار مكالمه، كنفرانس تلفني، انتقال مكالمه و صندوق پست صوتي كه در مورد اخير، كاربر مي‌تواند تماس‌هاي وارده به صندوق پست صوتي را به وسيله اينترنت بشنود و يا يك فايل صوتي را به عنوان پيام خوشامدگويي به صندوق صوتي خود ضميمه كند. پس از دريافت پيام‌هاي صوتي از طرف اشخاص تماس گيرنده، رسيدن پيام به وسيله يك نامه الكترونيكي به اطلاع كاربر مي‌رسد.

http://ardalanandelectronic.blogfa.com

+ نوشته شده توسط در پنجشنبه دوم خرداد 1387 و ساعت 19:44 |
 

چاپ ارسال به دوست

راهنمای ساخت مولتی متر دیجیتال به کمک adc میکروکنترلر avr فایل شامل برنامه bascom و پروتئوس و تصویر مدار مولتی متر می باشد

دانلود – با حجم 65 کیلوبایت

 

 

+ نوشته شده توسط در دوشنبه دوم اردیبهشت 1387 و ساعت 19:43 |
صبحدم : مقالات سطح مقدماتي : مقالات سطح پيشرفته :اختراعات :قطعات الكترونيك: مدارات : تالار گفتمان

---------------------------------------------------------------------------------